Opłatek katechetyki KUL

 

Spotkanie Opłatkowe Katechetyki

15.01.2014

Dom na Podwalu

ul. Podwale 15

 

 

16.00 Msza św i wspólne kolędowanie

 

 

Powstanie Domu na Podwalu związane jest z XVII-wiecznym zwyczajem zakładania stowarzyszeń dobroczynnych. Do pierwszych zaliczają się Bractwo Miłosierdzia i Bractwo św. Łazarza, które powstały w Krakowie w latach 1589-1597 z inicjatywy księdza Piotra Skargi.

Z jego też inspiracji powstały dwa bractwa dobroczynne w Lublinie. Fundatorem pierwszego z nich, mieszczącego się w kościele Jezuitów, był Mikołaj Zebrzydowski, wojewoda lubelski. Drugie bractwo, wzorowane na założonym w Krakowie Bractwie św. Łazarza, zostało założone przez Stanisława Garwaskiego, starostę gostyńskiego.

Początki kompleksu sięgają lat 1599-1603, o czym wspomina notatka archiwalna: „Capella Santici Adalberti circa Hospitale Santici Lazati ante portam Castri iacet”. Drewniana budowla  pozostająca poza granicami miasta spłonęła najprawdopodobniej podczas Rokoszu Zebrzydowskiego. Wówczas połączono obydwa istniejące w Lublinie bractwa w jedno i na miejscu drewnianego kompleksu wybudowano w latach 1615-1650 murowany kościół i szpital. Tworzyły one wówczas i tworzą do dziś zamknięty czworobok budynków. Ostateczną sytuację zarządzanego przez Bractwo św. Łazarza kompleksu unormował akt prawny nadany przez króla Jana Kazimierza w 1655 roku.

Początek wieku XVII przyniósł znaczne zmiany. Na mocy nowego dekretu reformacyjnego z 1721 r. bractwo popadło w zależność od kolegiaty św. Michała. W 15 lat po tym wydarzeniu biskup krakowski Jan Lipski oddał kościół wraz ze szpitalem Siostrom Miłosierdzia, zwanych Szarytkami, które przybyły do Polski z Francji. Siostry przeprowadziły remont w 1756 r., zmieniając całkowicie dotychczasowy wystrój architektoniczny kościoła i dwukondygnacyjnego szpitala. Pod koniec wieku Zgromadzenie zaczęły nękać kłopoty finansowe.  Już w 1815r. budynki trafiły pod nadzór Rady Głównej Opiekuńczej Instytutów Dobroczynnych, co oznaczało  tylko dalsze popadanie w całkowita ruinę. Nawet darowizna królewska wsi Świdnik z 1825 roku nie zdołała uratować kościoła i szpitala. W 1835r. zmieniono je na magazyn.

Zespół zabudowań odnowiony został dopiero przez misjonarzy kresowych w 1935r. Zakonnicy owtorzyli w nim szkołę rzemieślniczą.

A dziś - dziś możemy podziwiać  odrestaurowany kościół pw. św. Wojciecha, uważany za perłę lubelskiego renesansu. W kościele tym zachowała się sieć sztukaterii nawiązująca do kasetonowych sklepień, a także trzy ołtarze przeniesione z Kaplicy Świętej Trójcy. Od 1962r. jest to kościól rektoralny. Przy nim znajduje się Dom Rekolekcyjny - Dom na Podwalu.

źródło i fot.

inne zdjęcia @pm